Yahoo Search Búsqueda en la Web

  1. Cerca de 13.100 resultados de búsqueda
  1. Los Estados Pontificios, oficialmente Estado de la Iglesia (en italiano: Stato della Chiesa ), fueron los territorios en la península itálica bajo la autoridad directa del papa desde el año 756 hasta 1870. 1 En su máxima extensión, cubrieron las regiones italianas modernas de Lacio, Las Marcas, Umbría y Emilia-Romaña.

  2. Páginas en la categoría «Estados Pontificios» Esta categoría contiene las siguientes 20 páginas: Estados Pontificios B Banco di Santo Spirito C Caeca et Obdurata Condado Venaissin Confalón de la Iglesia Conquista cruzada de Mallorca Convento de Santa María en Aracoeli E Ejército de los Estados Pontificios G Berardo I de Varano Gentile I de Varano

  3. Ejército de los Estados Pontificios - Wikipedia, la enciclopedia libre Ejército de los Estados Pontificios El Ejército del Estado de la Iglesia o Ejército del Estado Pontificio fue el ejército al servicio del Papado. Establecido a partir del Medioevo, fue disuelto en 1870 con la captura de Roma y la unificación de Italia. Índice 1 Historia

    • Siglo XI-1870
    • Papa
    • Orixe
    • Creación Dos Estados Pontificios
    • O período Medieval
    • A Época Do Renacemento
    • Movementos Revolucionarios
    • Unificación Italiana E Fin Dos Estados Pontificios
    • Véxase tamén

    Desde que se instituíu a sé episcopal de Roma, os fieis, e en maior medida os emperadores cristiáns, foron doando á Igrexa romana cuantiosos bens territoriais, algúns deles constitutivos de importantes extensións de terreo. Estas posesións, máis outras de carácter inmóbel, viñeron a integrar o que se coñeceu como Patrimonio de San Pedro, e estivero...

    Carlos Martel, no 741, dividiu o territorio franco en dúas partes, unha para Carlomán e outra para Pipino (os seus dous fillos). Carlomán abdicou no 747 para converterse en monxe. Catro anos despois, Pipino (coñecido como o Breve pola súa curta estatura), confinou nun mosteiro ao último descendente de Clodoveo, o mozo Khilderico III; e foi proclama...

    Desaparecido o Imperio Carolinxio, o autoproclamado rei de Italia, Berengario II, ameazou as posesións eclesiásticas. O papa Xoán XII requiriu o amparo de Odón o Grande, quen dobregou ao atacante e entrou triunfante en Roma. Alí, na Basílica de San Pedro, o papa restableceu a dignidade imperial, coroando a Odón como emperador do Sacro Imperio Roman...

    Nos albores do século XVI, cando as nacións europeas conseguían unificarse e os seus monarcas asumían o poder absoluto das mesmas, non era a igrexa de Roma a única que advertía que a descomposición multiseñorial italiana e as pugnas entre os seus heteroxéneos e mal avidos estados eran caldo de cultivo para as intervencións de franceses, alemáns e e...

    O condado Venesino e Aviñón pertencían aos Estados Pontificios, formando un enclave en chan francés. Estas posesións foron confiscadas durante a Revolución Francesa, sendo papa Pío VI (1775-1799). A invasión napoleónica de Italia en 1797 non se detivo diante das portas de Roma: un ano despois as tropas francesas entraban na cidade. Unidos aos franc...

    Os aires revolucionarios que sopraban con forza por toda Italia derivaron en correntes impulsoras da unidade nacional. O rei sardo-piemontés Carlos Alberte asumiu as iniciativas en prol de tal unidade e declarou a guerra a Austria. O papa Pío IX, que fora entronizado en 1846, non quixo unirse á causa, actitude que non lle perdoou o pobo romano. Est...

    Outros artigos

    1. Garda Suíza Pontificia. 2. Historia do Vaticano. 3. Papado de Aviñón. 4. Pacto de Latrán. 5. Patrimonia

  4. en.wikipedia.org › wiki › Papal_StatesPapal States - Wikipedia

    Marcia trionfale (1857–1870) ("Great Triumphal March" The Papal States in 1815 after the Napoleonic Wars. Map of the Papal States (green) in 1789 before the French seized papal lands in France, including its exclaves of Benevento and Pontecorvo in Southern Italy, and the Comtat Venaissin and Avignon in Southern France.