Yahoo Search Búsqueda en la Web

  1. Cerca de 19.000 resultados de búsqueda
  1. Anuncios
    relacionados con: Reino Unido de Gran Bretaña e Irlanda wikipedia
  1. El Reino Unido de Gran Bretaña e Irlanda ( United Kingdom of Great Britain and Ireland en inglés) fue formado por la unión del Reino de Gran Bretaña (ya una unión de los reinos de Escocia e Inglaterra en 1707) y el Reino de Irlanda en 1800. La unión fue facilitada por la decisión del Parlamento Irlandés en College Green, Dublín, en ...

  2. El Reino Unido (en inglés, United Kingdom), [nota 1] oficialmente Reino Unido de Gran Bretaña e Irlanda del Norte (United Kingdom of Great Britain and Northern Ireland) [nota 2] o de forma abreviada RU (en inglés, UK), es un país soberano e insular ubicado al noroeste de la Europa continental.

    • Estructura Política
    • Reyes de Gran Bretaña
    • Véase también

    Los reinos de Inglaterra y Escocia, ambos en existencia desde el siglo IX, eran estados independientes hasta que las Actas de la Unión entraron en vigor en 1707. Sin embargo, habían llegado a una unión personal en 1603, cuando Jacobo VI de Escocia sucedió a su prima Isabel I de Inglaterra como rey de Inglaterra (con el nombre de Jacobo I). Esta unión de las coronas en la Casa de Estuardo significaba que el conjunto de la isla de Gran Bretaña era gobernada ahora por un solo monarca, que en virtud de la corona inglesa también gobernó sobre el reino de Irlanda. Cada uno de los reinos mantuvo su propio parlamento y leyes (aunque hubo un breve intento de unión durante el interregno en el siglo XVII). Esta disposición cambió dramáticamente cuando el Acta de Unión de 1707 entró en vigor, con una corona unificada de Gran Bretaña y un solo parlamento unificado. Sin embargo, Irlanda se mantuvo formalmente separada hasta las Actas de la Unión de 1801. El Tratado de la Unión, a condición de que...

    1707–1714: Ana I, reina de Inglaterra, Escocia, e Irlanda (de Irlanda desde 1702).
    1714–1727: Jorge I.
    1727–1760: Jorge II.
    1760–1801: Jorge III (continuó reinando como rey del Reino Unido de Gran Bretaña e Irlanda hasta 1820).
    • Historia
    • Listaxe de Monarcas
    • A Bandeira
    • Véxase tamén

    Antecendentes

    A fusión dos dous reinos foi precedida pola rebelión irlandesa de 1798, que sacudiu á poboación de ascendencia protestante e foi reprimida brutalmente polo goberno, causando ao redor duns 30.000 mortos. O século anterior producírase unha discriminación brutal mediante a utilización das leis penais, destinadas a marxinar particularmente á poboación nativa católica e, en xeral, a tódolos disidentes da Igrexa de Irlanda, que recoñecía o liderado espiritual da monarquía británica, sendo excluídos...

    Termos da Unión

    Segundo os termos da fusión, e igual que na sinatura da Acta de Unión de 1707, os respectivos parlamentos nacionais dos dous estados foron abolidos e foron substituídos polo Parlamento do Reino Unido, con sede ao Palacio de Westminster. A nova cámara dos comúns foi ocupada polos membros do Parlamento da Gran Bretaña, incorporando 100 membros provenientes de Irlanda, e a nova Cámara dos Lords incorporou catro Lords permanentes e vinte e oito de temporais de orixe irlandesa. Parte da solución d...

    Rotura da Unión

    O ano 1919 os deputados electos ao Parlamento de Westminster por parte do Sinn Féin formaron un parlamento irlandés independente na cidade Dublín, coñecido co nome de Dáil Éireann e presidido por Éamon de Valera. A proclamación deste parlamento por parte do Sinn Féin provocou o estalido da Guerra Angloirlandesa ou Guerra da Independencia irlandesa entre 1919 e 1921. O 24 de decembro de 1920 aprobouse a Government of Ireland Act, pola cal se decidiu partir o país formando dúas rexións autónoma...

    Até 1927, parte do título real do monarca incluía as palabras Rei do Reino Unido de Gran Bretaña e Irlanda. En 1927, as palabras Reino Unido foron eliminadas do título real para que o monarca fose chamado Rei/Raíña de Gran Bretaña, Irlanda... [e outros lugares]. As palabras Reino Unido foron restauradas no título do monarca en 1953 coa referencia a Irlanda substituída por unha referencia a Irlanda do Norte. 1. Xurxo III(1801–1820) (monarca dende 1760) 2. Xurxo IV(1820–1830) 3. Guillerme IV(1830–1837) 4. Vitoria(1837–1901) 5. Eduardo VII(1901–1910) 6. Xurxo V(1910–1922) (título usado até 1927)

    A bandeira creada para a unión dos reinos de Gran Bretaña e Irlanda no ano 1800 é aínda hoxe a bandeira do Reino Unido. A bandeira é combinación das bandeiras de Inglaterra e Escocia coa bandeira de San Patricio de Irlanda. A cruz vermella, a cruz de San Xurxo, representa a Inglaterra. O fondo azul sobre o cal aparece a cruz de Santo André(en forma dunha 'X' branca), representa a Escocia, mentres que a 'X' vermella que se superpón á 'X' branca é coñecida como a cruz de San Patricio, e representa a Irlanda. Así pois, a bandeira do Reino Unido aínda conserva a Cruz de San Patricio en representación de Irlanda

    Outros artigos

    1. Reino de Irlanda 2. Reino de Gran Bretaña 3. Guerra Angloirlandesa 4. Lei de Unión de 1800

  3. Reino Unido de Gran Bretaña e Irlanda del ... 5 El código ISO 3166-1 para el Reino Unido es ... El Reinos Unidos de Gran Britania y Norte Irelandia es un nacion ...

    • Etimoloxía
    • Historia
    • Xeografía
    • Organización Territorial
    • Política
    • Economía
    • Demografía
    • Notas
    • Véxase tamén

    O nome oficial do país[2] é Reino Unido de Gran Bretaña e Irlanda do Norte (en inglés: United Kingdom of Great Britain and Northern Ireland), sendo Reino Unido a forma abreviada máis habitual. O nome foi proposto por primeira vez no Acta de Unión de 1707, na que os reinos de Inglaterra e Gales decidiron constituír un novo reino xunto con Escocia, o cal tería o nome de "Reino Unido de Gran Bretaña". Máis tarde, co Acta de Unión de 1800 a illa de Irlanda pasou a formar parte do país, polo que o nome cambiou a "Reino Unido de Gran Bretaña e Irlanda". En 1927, cando a República de Irlandaobtivo a súa independencia, o país obtivo o seu nome actual "Reino Unido de Gran Bretaña e Irlanda do Norte". A miúdo é denominado polo nome da illa que comprende a maior parte do seu territorio, Gran Bretaña,[3] ou tamén, por extensión, polo nome dun dos seus países constituíntes, Inglaterra. O xentilicio do Reino Unido, así como o da illa de Gran Bretaña é británico, aínda que tamén por extensión, en...

    Antes de 1707

    Os primeiros seres humanos anatomicamente modernos chegaron ao territorio no hoxe que hoxe se asenta o Reino Unido fai uns 30.000 anos. Ao final do período prehistórico británico, crese que a poboación pertencía, na súa meirande parte, a unha cultura chamada "céltica insular", que comprendía aos bretóns británicos e os gaels irlandeses. A conquista romana, a partir do ano 43 d.C., levou á creación da provincia romana de Britania, que durou 400 anos sur da illa. A era romana foi seguida por un...

    Despois da Lei de Unión de 1707

    O 1 de maio de 1707, foi creado o Reino de Gran Bretaña coa unión política dos Reinos de Inglaterra e Escocia como resultado do Tratado de Unión asinado o 22 de xullo de 1706, e a súa ratificación polos parlamentos de ambos países, dando paso á o Acta de Unión de 1707, isto sucedeu nun tempo no que Escocia estaba na ruína económica; e a decisión foi pouco popular na ampla poboación escocesa. Os Reinos de Inglaterra e Escocia, xunto co Reino de Irlanda, xa compartían o mesmo rei dende a Unión...

    A superficie total do Reino Unido é de aproximadamente 243.610 quilómetros cadrados,[4] ocupando a meirande parte do arquipélago das Illas Británicas, incluíndo a illa de Gran Bretaña, un sexto da illa de Irlanda, ao nordeste da mesma, xunto con outras illas próximas de menor tamaño. Está situado entre o océano atlántico norte e o Mar do Norte, a 35 km da costa norte de Francia, da cal está separada pola Canle da Mancha. No ano 1993 o 10% da superficie do Reino Unido estaba cuberta por fragas, o 46% por pastos e o 25% era de uso agrario. O Reino Unido atópase entre as latitudes 49° e 61° N, e lonxitudes 9° W e 2° E. O Royal Greenwich Observatory, situado preto da cidade de Londres, é o punto definitorio do Meridiano de Greenwich. En canto a fronteiras terrestres, Irlanda do Norte limita durante 360 quilómetros coa República de Irlanda. A lonxitude da costa de Gran Bretaña é de 17.820 quilómetros. Esta illa está conectada con Europa continental grazas ao Eurotúnel, que parte de Folke...

    A organización territorial británica é complexa e moi variada,[6] xa que cada un dos catro países constituíntes -Inglaterra, Escocia, Gales e Irlanda do Norte- ten o seu propio sistema de demarcación xeográfica e administrativa con orixes anteriores á unión entre eles. En consecuencia, non hai "ningunha unidade administrativa en común entre os integrantes do Reino Unido". Até o século XIXrealizáronse poucos cambios nestas administracións, mais dende entón houbo unha evolución constante do seu papel e función. O troco non ocorreu de xeito uniforme nas nacións constitutivas, e a devolución do poder sobre a administración local a Escocia, Gales e Irlanda do Norte, fai que sexa pouco probable que os cambios administrativos futuros sexan uniformes. Tras o proceso de Devolutionou descentralizador que se vén levando acabo dende finais dos anos 90, Escocia, Gales e Irlanda do Norte teñen as súas propias asembleas lexilativas e os seus gobernos autónomos do poder do Parlamento británico, se...

    O Reino Unido é unha monarquía parlamentaria coa Sabela II do Reino Unido como xefe de Estado. O monarca do Reino Unido tamén é o xefe de Estado doutros quince países que forman parte da Mancomunidade das Nacións. A coroa británica tamén ten soberanía sobre a Illa de Man e as bailías de Jersey e Guernsey. Colectivamente, estes tres territorios son coñecidos como Dependencias da Coroa, que están baixo a soberanía do monarca británico, pero non forman parte do Reino Unido, nin tampouco da Unión Europea. Con todo, o Parlamento do Reino Unidoten a autoridade para lexislar nelas, e o Goberno británico encárgase da súa defensa e relacións exteriores. O seu modelo constitucional baséase, ante todo, no chamado Dereito Estatutario (Statute Law) cuxa elaboración é idéntica ás leis ordinarias e só se diferencian, e acadan o carácter de constitucionais, por razón da materia que tratan. A outra fonte importante é a xurisprudencia. Gran Bretaña é a terra de orixe do sistema xurídico chamado Commo...

    O Reino Unido é unha das principais nacións industriais e comerciais do mundo. En termos do seu produto interior bruto (PIB), é o quinto no mundo logo dos Estados Unidos, Xapón, Alemaña e China, xunto con Francia. En 2006 o PIB do Reino Unido foi de 2,4 billóns de dólares, o que equivale a 41.500 dólares per cápita. Trala Segunda Guerra Mundial e a perda progresiva das colonias, o país retomou o rumbo como potente economía mantendo unha dobre alianza que dura ata os nosos días: non perdeu a súa mirada económica sobre Europa, pero ao mesmo tempo reforzou as súas relacións comerciais cos Estados Unidos que tralo conflito exerce como primeira potencia mundial. Este papel económico permitiulle manter un sólido e constante desenvolvemento ao longo da segunda metade do século XX. Como en todos os países altamente desenvolvidos, os principais factores en contra da economía do Reino Unido represéntano os altos salarios e a forte presenza nos sectores de manufacturas e industria pesada dos p...

    Poboación, emigración e etnicidade

    O censo británico do mes de abril de 2001, achegaba unha poboación total no Reino Unido de 58.789.194, sendo o terceiro país máis poboado da Unión Europea (despois de Alemaña e Francia), o quinto na Commonwealth e o vixésimo primeiro do mundo. A mediados do ano 2006, a poboación subira ata chegar aos 60.587.300.[14] Este crecemento foi debido, en parte á inmigración e ao medre da taxa de natalidade e a esperanza de vida dos británicos.[15] A mediados de 2006, a poboación de Inglaterra estimáb...

    Grupos étnicos

    Os actuais británicos descenden da mistura de diversos poboacións que se instalaron nas illas no pasado, principalmente preceltas, celtas, romanos, Anglosaxóns e Normandos. A partir de 1945, o país recibiu grandes continxentes de persoas provenientes das antigas colonias británicas de África, o Caribe e Asia meridional. A partir do ano 2004 o país recibiu grandes fluxos de inmigrantes da Europa central e do leste, aínda que, dende o ano 2008 esta tendencia estase revirtindo.[21] No censo brit...

    Linguas

    Aínda que o Reino Unido non teña unha lingua oficial de jure, a lingua máis falada é o inglés, unha lingua xermánica occidental descendente do inglés antigo e que posúe un importante sustrato do Noruegués antigo, francés normando e do latín. A lingua inglesa foi espallada polo mundo (principalmente debido ao Imperio Británico) e tornouse a lingua franca contemporánea. En todo o mundo, é falada por máis de 508,000,000 millóns de falantes coma segunda lingua.[28] As outras linguas indíxenas do...

    ↑ No Reino Unido e as súas dependencias, outras linguas ademais do inglés son recoñecidas como linguas rexionais. Nalgunhas delas o nome oficial do Reino Unido é:

    Outros artigos

    1. Royal Navy 2. Commonwealth de Nacións

    • Londres, 7.825.200 (2010)
    • Inglés¹
    • Evolución de Los Títulos Reales Británicos
    • Poderes actuales
    • Lista
    • Referencias
    • Véase también

    Alrededor del siglo IX surgieron en las islas británicas los reinos de Inglaterra y de Escocia. Esta situación se mantuvo hasta el siglo XII, cuando en 1171 el rey inglés Enrique II conquistó parte de la isla de Irlanda y la convirtió en un Señorío. Estos dominios pasaron a su hijo menor, Juan I sin Tierra, mientras que la corona inglesa recaía en su hijo Ricardo I corazón de León. Al morir este último, Juan se convirtió en rey de Inglaterra y señor (lord) de Irlanda. Los títulos se mantuvieron hasta 1542, cuando Enrique VIII modificó el título de "señor de Irlanda" por "rey de Irlanda". Precisamente al morir sin descendencia la última de sus hijas, Isabel I, las Coronas inglesa, escocesa e irlandesa se reunieron en la persona de Jacobo I de Inglaterra y VI de Escocia, sin dejar de ser por eso tres reinos diferentes. En 1707, la reina Ana firmó el acta de Unión entre Inglaterra y Escocia, pasando a ser reina de Gran Bretaña e Irlanda. Jorge I, su sucesor, era también elector de Hann...

    El Reino Unido es una monarquía parlamentaria, cuyo poder legislativo está formado por dos cámaras: la de Lores, que la reina nombra por consejo del primer ministro; y la de Comunes, que se eligen por sufragio universal. La reina (o el rey en su defecto), solo puede elegir como primer ministro (jefe de Gobierno) al líder del partido que tenga mayoría en el Parlamento. Los siguientes poderes de la reina no tienen aplicación práctica, ya que solo puede refrendar lo aprobado por el Parlamento. La reina es la jefa de Estado, pero no gobierna. 1. La Corona. Representa al Estado británico, y se entrega al rey o reina, pero sus funciones son ejercidas por los ministros que responden ante el Parlamento. El Reino Unido está regido por el Gobierno de Su Majestad, es decir, el primer ministro y su Gabinete. Sin embargo, se requiere la participación de la reina en muchos actos importantes del gobierno. 1. El Parlamento. La reina convoca, prorroga (suspende hasta la próxima sesión sin disolverlo...

    Casa de Hannover

    Muerta la reina Ana sin hijos vivos —y habiéndose excluido de la sucesión a todos los familiares católicos—, Jorge de Hannover, bisnieto por vía materna de Jacobo I de Inglaterra y VI de Escocia, se convirtió en el nuevo rey de Gran Bretaña.

    Casa de Windsor

    Ya que su padre, el príncipe Alberto, pertenecía a la casa de Sajonia-Coburgo y Gotha, el rey Eduardo VII se convirtió en el primer monarca británico de tal linaje tras la muerte en 1901 de su madre, la reina Victoria. En plena Primera Guerra Mundial, y dado el sentimiento antigermano existente en la sociedad británica, Jorge V decidió modificar el nombre familiar a Windsor, usando como referencia la denominación de la residencia real de Windsor. Nota: el Reino de Gran Bretaña mantuvo el anti...

    ↑ a b c d e f Weir, Alison (2011). Britain's Royal Families: The Complete Genealogy. Random House. pp. 256-303.
    ↑ «Anne». Encyclopaedia Britannica.
    ↑ «George I». Encyclopaedia Britannica.
    ↑ «George II». Encyclopaedia Britannica.
    • Su Majestad
    • Londres
  1. Anuncios
    relacionados con: Reino Unido de Gran Bretaña e Irlanda wikipedia