Yahoo Search Búsqueda en la Web

  1. Cerca de 22.800 resultados de búsqueda
  1. Iván III Vasílievich (Иван III Васильевич) (22 de enero de 1440-27 de octubre de 1505), también conocido como Iván el Grande, fue gran príncipe de Moscovia y el primero en adoptar, en 1478, el título de «Soberano de toda Rusia» (en ruso, Государь всея Руси, Gosudar vseyá Rusí).

  2. Ivan III Vasilyevich ( Russian: Иван III Васильевич; 22 January 1440, Moscow – 27 October 1505, Moscow), also known as Ivan the Great, was a Grand Prince of Moscow and Grand Prince of all Rus'. Ivan served as the co-ruler and regent for his blind father Vasily II from the mid-1450s before he officially ascended the throne in 1462.

  3. Iván III de Rusia Iván III el Grande Gran príncipe de Vladímir y de Moscú (1462-1505) (1462-1505) Nació el 22 de enero de 1440 en Moscú. Su padre fue Basilio II, a quien sucedió. En el año 1470 inicia la guerra contra Novgorod, principado que conquistó y anexionó en 1478, ocupando todo el norte de Rusia, desde Laponia hasta los ...

  4. Iván III de Rusia Iván III Vasil'evič (en ruso: Иван III Васильевич?) , también conocido como Iván el Grande (Moscú, 22 de enero de 1440-Moscú, 27 de octubre de 1505), el hijo mayor de Basilio II de Rusia, quien lo sucedió como Gran Príncipe de Moscú, fue durante siglos considerado "el unificador de las tierras rusas" .

    • Antecedentes
    • Ampliando OS Territorios de Moscovia
    • Política Exterior
    • Política Interna
    • Véxase tamén

    Os pais de Iván foron Basilio II e Maria de Bórovsk. Foi correxente co seu pai ao final do reinado deste e sucedeulle en 1462, continuando tenazmente a política unificadora dos seus predecesores. Porén, era moi cauto, rozando a timidez propia de moitos dos príncipes da casa de Rúrik. Evitaba no posible os enfrontamentos violentos cos seus veciños excepto cando as circunstancias éranlle excepcionalmente favorables, preferindo sempre conseguir os seus obxectivos de forma gradual e indirectamente. Moscovaconverteuse neste tempo nun forte e poderoso estado, mentres que os seus rivais debilitaranse, unha situación moi favorable para a consecución dos fins políticos dun estadista do peculiar carácter de Iván III.

    A súa primeira empresa foi a guerra contra a República de Nóvgorod, que, alarmada ante a crecente dominación de Moscovia, púxose baixo a protección de Casimiro IV, rei de Polonia, unha alianza que Moscova interpretou como unha apostasía da ortodoxia. Aínda que puidese utilizar calquera outro pretexto, a relixión parecía o mellor, así que Iván iniciou a guerra contra Nóvgorod en 1470, e tras as dúas derrotas inflixidas polos seus xenerais ás tropas da república en Shelona e no Dviná[1] durante o verán de 1471, Nóvgorod viuse forzada a pactar unha pazpola que abandonaba para sempre a súa alianza con Polonia, cedía unha considerable porción das súas colonias no norte e pagaba unha indemnización de quince mil cincocentos rublos. Tras iso, Iván buscou continuamente un pretexto para apoderarse de Nóvgorod totalmente, pero, aínda que violou con frecuencia os seus antigos privilexios en materias de pequena importancia, a actitude da república era tan coidadosa que a oportunidade non se deu...

    Iván III puxo fin á relación de vasalaxe que o Gran Ducado de Moscova mantiña coa Horda de Ouro. En 1480 Iván rexeitou pagar o tributo afeito ao gran khan Ahmed. Con todo, cando este marchou contra el, a súa determinación comezou a fallar, e soamente as severas exhortacións do bispo de Rostov, Vasián, inducírono a presentar batalla. Durante todo o outono, as hostes rusas e tártaras enfrontáronse nos lados opostos do río Ugrá no que se denomina o «gran enfrontamento do río Ugrá», até o 11 de novembro, cando Ahmed retirouse á estepa. O ano seguinte, o gran khan, que se atopaba preparando unha segunda expedición contra Moscova, foi atacado e asasinado por Ivaq, khan da Horda de Nogái, co cal a Horda de Ouro disolveuse. En 1487 Iván reduciu o Khanato de Kazán, un dos sucesores da Horda, á condición de vasalo, aínda que nos seus últimos anos perdeu o seu dominio sobre el. Coas outras forzas musulmás (o khan de Crimea e os sultáns do Imperio otomán), as relacións eran pacíficas e mesmo am...

    O carácter do goberno de Moscovia baixo Iván III cambiou profundamente e adquiriu unha forma autocrática que non tivera nunca antes. Isto era debido non simplemente á consecuencia natural da hexemonía de Moscova sobre as outras terras rusas, senón ao crecemento simultáneo dos novos e exóticos principios que aparecen nun terreo abonado para eles.[5] Despois da caída de Constantinopla, os patriarcas ortodoxos inclináronse a considerar aos grandes Duques de Moscova como os sucesores dos emperadores bizantinos. Este movemento coincidiu cun cambio nas circunstancias da familia de Iván III. Despois da morte da súa primeira esposa, María de Tver (1467), seguindo a suxestión de papa Paulo II (1469), que esperaba de tal modo atar Rusia á Santa Sé, Iván III desposou a Sofía Paleóloga (tamén coñecida baixo o seu nome grego e ortodoxo orixinal de Zoe), filla de Tomé Paleólogo, o déspota de Morea, que demandou o trono de Constantinopla como irmán de Constantino XI, anterior emperador de Bizancio...

    Bibliografía

    1. Fennell, J. L. I. Ivan the Great of Moscow(1961) 2. Ostowski, Donald. "The Growth of Moscovy, (1462-1533) in Maureen Perrie, ed., The Cambridge History of Russia(2006) vol. I pages 213-39 3. Paul, Michael C. "Secular Power and the Archbishops of Novgorod up to the Muscovite Conquest," Kritika(2007) 8#2 pp:131–170. 4. Soloviev, Sergei M. and John J. Windhausen, eds. History of Russia. Vol. 8: Russian Society in the Age of Ivan III(1979) 5. Vernadsky, George, and Michael Karpovich, A History...

    Outros artigos

    1. Tsares de Rusia

    Ligazóns externas

    1. Sudebnik (en inglés)

  5. Iván III de Rusia. IVÁN III, gran príncipe de Moscú (1440-1505; 1462-1505). El esfuerzo excepcional llevado a cabo por Iván III de Rusia para organizar su estado y dotarlo de una gran política exterior, suele expresarse diciendo que, durante su reinado, Rusia se incorporó a la historia de Europa.

  6. Después de la muerte de su primera consorte, María de Tver (1467), Iván III se casó con Sophia Paleologue (también conocida por su nombre original griego y ortodoxo de Zoe), hija de Thomas Palaeologus, déspota de Morea, quien reclamó el trono de Constantinopla como el hermano de Constantino XI, último emperador bizantino, a sugerencia del papa Pablo II (1469), que esperaba unir a Rusia ...